Intussen al in Portsmouth. We krijgen de smaak te pakken!

12 mei: Dover-Eastbourne

Nauwelijks wind, dus op motor. Saai, maar anderzijds tijd om wat te lezen en planning op te maken voor de volgende dagen.
Het enige noemenswaardige feit was het radioverkeer tussen de Cost Guard en een vissersboot, die een rubberboot met transmigranten had opgemerkt. Blijkbaar 7 volwassenen en 8 kinderen. Allen werden opgepikt door de Cost Guard. Een deel van de operatie hebben we zelfs door onze verrekijker kunnen volgen. Hiervoor moeten we al niet meer naar de Middellandse Zee trekken..
En, o ja, de ASDA-supermarkt in Eastbourne is op zondag om 16u gesloten. Geen probleem, want vandaag is het MOEDERDAG, dus een half flesje Ponson gesavoureerd, Ann een nieuwe iPad gegeven, en dan gaan eten in het restaurant “Simply Italian” (we onthouden enkel het woord “simply”).

13 mei: Eastbourne-Brighton

Ann heeft vandaag voor de eerste keer zelf het stuur genomen voor het uitvaren. Zonder kleer- of andere scheuren, maar laat ons zeggen dat ook hier oefening kunst baart….
We hebben vandaag alles op zeil gedaan onder een prachtige blauwe hemel (maar het bleef frisjes), en waren van plan om naar Littlehampton te zeilen. Een paar mijl voor Brighton echter was de stroming gekeerd, en begon het harder te waaien, een goede 5 Bft, waardoor de golven zich begonnen op te bouwen. Omdat alles leuk moest blijven, zijn we dan maar Brighton ingevaren. Het stadje hebben we al verschillende malen bezocht, zodat we ’s avonds gewoon aan boord gebleven zijn. Spaghetti met spek en kerstomaatjes smaakte heerlijk.

14 mei: Brighton-Littlehampton

Terug een prachtige, maar frisse zeildag, met oosterlijke wind, (3/4 Bft), waardoor we het ganse traject op genua hebben afgelegd, met stroming mee. Puur relaxed zeilen. Heerlijk.
Wel continu uitkijken naar de vele vissersboeitjes in alle kleuren en formaten. We zijn niet blijven “hangen” 😉
Litllehampton is onze eerste “nieuwe” haven, waar we dus nog nooit eerder zijn geweest. Is 1 mijl varen op de rivier Arun, en dan aanleggen aan de kade aan een ponton, met een 5-tal plaatsen (er lag nog 1 andere boot). Supervriendelijke havenmeester !
Die avond hebben we zelfs onze Cobb-bbq bovengehaald.

15 mei: Littlehampton (Arundel Castle)

We herinnerden ons nog dat Ann-Sophie en Evelyn zo lyrisch waren over het bezoek aan Arundel Castle, tijdens hun Zuid-Engeland reis. Moesten we dus ook zien. Was ook de gelegenheid om onze mini-E-bikes te testen. Het kasteel, en het mooie zeer gode geconserveerd stadje, lag op een 45 minuten heerlijk fietsen van onze ligplaats. En dit terug onder een heerlijk zonnetje. Meer moest dat niet zijn. En ja, AS&E hadden gelijk: het kasteel is een indrukwekkend, adembenemend complex met gebouwen van de 11de tot de 19de eeuw, gelegen in een wondermooie, tientallen hectaren grote, tuin. We hebben er nagenoeg 3 uur over gedaan om alles te bezichtigen. De pint op een terrasje in het liefelijke stadje was achteraf zeer welkom.

16 mei: Littlehampton-Portsmouth

De zon was terug van de partij, evenals de matige oostenwind. Zalig op genua gezeild van Littlewood naar Portsmouth.
Na een uurtje op zee, werden we vergezeld van 3 dolfijnen die tot naast onze boot zwommen en uit het water doken. Fantastisch! Ook hiervoor moeten we al niet meer naar de Middellandse Zee trekken….
Aangemeerd in de superchieke Royal Clarence Marina, waar we gelukkig kunnen profiteren van een 50% discount, dank zij TransEurope Marinas.

17 mei: Portsmouth (bezoek aan de historische dokken)

Vandaag was het tijdelijk wat minder (miezerig) weer. Tijd genoeg dus om de historische dokken van Portsmouth te bezoeken, met vooral de “Victory”, het vlaggenschip van admiraal Nelson in de Slag van TRagfalgar (die hij won, maar waarbij hij ook het leven liet). Zeer interessant bezoek, mede dankzij een zeer boeiende audiogids. Ik zou toch niet graag een zeeman zijn geweest in die tijden…


Engeland bereikt op 10 mei

Op 9 mei konden we Duinkerken verlaten. Weersvoorspellingen waren al klein beetje beter, maar toch terug stevige wind in de namiddag. Om toch wat verder te geraken, besloten we om naar Gravelines te varen. Het was toch weeral iets anders. Rustige tocht, grootste deel op motor, wegens volledig tegenwind. Pas 5 mijl konden we de zeilen hijsen en voeren een paar racks (want we waren te vroeg om Gravelines binnen te varen). Raar, maar op een bepaald moment, toen we richting monding van het kanaal van Gravelines aan het varen waren, lagen we volledig stil, alhoewel onder zeil en 16 knopen wind. Nergens waren er vissersboeien te bespeuren, maar toch moesten we ergens in (een net?) verstrikt zijn geraakt. Gelukkig met wat op- en afloeven geraakten we weer los……om quasi onmiddellijk terug stil te vallen. Terug wat heen en weer gemanoeuvreer, en nu waren we definitief los. toch voor alle veiligheid nog een heel stuk verder gevaren voordat we durfden de motor aan te leggen. Geen probleem. Varen is altijd een beetje avontuur. Bij het binnenvaren waren we blijkbaar toch niet voor alle Gravelinois welkom: een paar stoere gasten verwelkomden ons door hun broek af te steken en hun bloot gat te tonen. Plaatselijke folklore? We reizen om te leren.

De volgende dag was het vroeg opstaan, want we konden ten laatste om 5u15 de haven verlaten. Daarna werd het kanaal te ondiep voor onze boot. Het was kil en somber. Winterpulls en skimuts en -handschoenen hadden we gelukkig mee, want deze waren broodnodig. En dan nog zaten we verkleumd op de boot. Het natte dek (het had de hele nacht geregend) zorgde ervoor dat onze voeten nat werden in onze zeilschoenen. Pleziervaart, zeggen ze dan. Zoals voorzien voeren we de eerste 2,5 uur nog op motor, maar eens voor Calais, konden we de zeilen hijsen en genieten van de stilte. Richting Dover. Met 4 Bft op een redelijk vlakke zee konden we een scherp aan de windse koers varen tot in Dover. Heerlijk. Alle miserie van de ochtend was snel vergeten. Om 12u50 waren we aangemeerd in Dover.
in de namiddag een wandeling naar het centrum, om enkele inkopen te doen. Schrijver dezes was immers vergeten zijn lenzenpakketten mee te nemen, zodat ik geen reserve had….het verstand komt niet met de jaren. De eerste 2 (grote) optiekzaken konden ons niet helpen, wegens niet op voorraad. Meer geluk hadden we in een ogenschijnlijk klein optiekwinkeltje. De eigenaar was blijkbaar een oogarts. De vriendelijkheid zelve, een echte gentleman. Maar voor hij ons lenzen kon leveren moest hij eerst mijn ogen onderzoeken. Wat grondig gebeurde. En alles was slecht: het type lenzen, de sterkte van de lenzen en de gebruikte vloeistof. En alles veel te duur. Uiteindelijk waren we buiten met een set lenzen (waar ik inderdaad beter mee zie) voor 6 maand en de andere lenzenvloeistof. Voor 130€. Een koopje.
En om deze geslaagde dag af te sluiten, gingen we ’s avonds nog een Engelse pint drinken in de eeuwenoude Royal Cinque Ports Yacht Club. Waar we uiteraard aan de klap geraakten met een local, die de halve wereld had rondgezeild.

De volgende dag, 11 mei, bleven we in Dover, ondanks het betere weer, omdat er nog een aantal klusjes op te knappen waren, omdat we te lang hadden geslapen, en omdat het mooi weer zou zijn in Dover, maar regenen in Eastbourne. Van echt zeilmanschap gesproken! Shame on us (we waren er zelf beschaamd over en stelden dat dit in de toekomst geen geldige reden meer mag zijn om niet uit varen).
Eén van die klusjes was de bilges onder de vloer kuisen. En dat leverde ons wat bezorgdheid op: was de mazout, die we opkuisten vers ? of nog een restant van vroeger ? Want nog op de dag van ons vertrek was Ship Support nog op onze boot aan het werk geweest om de bilgepomp te herstellen en een diesellek te dichten. Volgens hen was het lek het gevolg van een defecte joint bij de ingang van de tank, en werd die vervangen. NB: herstel van de bilgepomp was maar half werk, want de vlotter zit vast: als we de bilgepomp willen laten werken, moet de vlotter met de hand worden opgetrokken…..werk voor een volgende klusjesdag.

,

Het is zover !

Vandaag, 7 mei, is het dan echt zo ver ! Jaren over gesproken, er naar toe gewerkt, de Arwen grondig verbouwd, zelfs Ann heeft de opleiding havenmaneuvers gevolgd. Onze droom is zich nu aan het realiseren: we zetten koers naar Griekenland, Arwen-to-Hellas.

Om 9u55 trossen los, en hiermee afscheid aan de gastvrije haven van Nieuwpoort, waar we met 3 verschillende boten meer dan 18 jaar hebben vertoefd. Onze eerste etappe zou een korte worden, om de smaak te pakken te krijgen, omdat de wind uit het ZW komt en omdat het afscheid gisteren aan de zeer talrijk opgekomen zeilvrienden en familieleden nog wat in de kleren zat.

Met relatief mooi weer (meestal zonnig, maar die 10° is toch een beetje kil voor de tijd van het jaar) en een aangename wind van 3Bft konden we toch een uurtje lekker zeilen. Daarna was het echter verder op motor want dan zat de wind pal op de neus. Met stroming mee waren we al om 13u10 aangemeerd in de Grand Large.

Gezien de meteo zullen we hier minstens 2 dagen blijven liggen (morgen wind tot 7 Bft én regen). Daarna stilaan richting zuidkust van Engeland (met misschien nog een tussenstop in Calais?)