Met Dartmouth gaan we op 31 mei Engeland achter ons laten

24/5: Weymouth-Portland

Bij zeiltochten moet je echt met alles rekening houden. Stroming, wind afstand, en ook tijdstip waarop je de haven kunt uitvaren. Gezien de brug van de marina maar vanaf 8u opengaat, is het onmogelijk, gezien de stroming, en de lange afstand, om vandaag Dartmouth te bereiken in comfortabele omstandigheden. Vandaar onze beslissing om vandaag op ons gemak naar de buurhaven Portland te varen, 4 mijl van hier, en 24 op 24 uur toegankelijk, zodat we de dag daarop de tocht naar Dartmouth in ideale (tijds)-omstandigheden kunnen aanvatten.
Voor de sportliefhebbers: Portland was de haven waar bij de Olympische spelen van 2012 de zeilwedstrijden plaatsvonden. Voor deze gelegenheid hebben ze deze immense, vroegere oorlogshaven, heringericht. Gevolg na 7 jaar: een desolaat geheel met een veel te grote marina, hoogbouw, waarvan een aantal zelfs niet afgewerkt en geen sfeer. Maar wij, onverschrokken wandelaars, hebben dan maar de tocht aangevat, serieus bergop naar het oude dorp. En dat had wel nog zijn charme (en zijn oude pubs) behouden. Uiteindelijk dan toch een leuke stop.

25/5: Portland-Dartmouth

De wekker op 4u45 e, om 5u stipt uitgevaren, bij ochtendschemering, richting Dartmouth voor een tocht van meer dan 50 mijl. Jammer genoeg op motor wegens nauwelijks wind. Het is hier ofwel teveel ofwel te weinig. Maar na een half uurtje was onze dag al goed: we werden vergezeld door een 5-tal dolfijntjes die voortdurend naast, voor en achter onze boot uuit het water sprongen. Ik heb het zelf kunnen filmen tbv onze ongelovige familieleden. Voor de rest een rustige tocht, en in de vroege namiddag waren we voor Dartmouth.

Dartmouth, kant Kingswear (de “overkant”)

Het is nog geen zomerseizoen, maar het was wel het begin van een schoolvakantie. Veel Engelsen hadden dus besloten om met hun boot naar Dartmouth te varen. En die waren allemaal voor ons, want in de eerste drie havens, die ik opriep, was er geen plaats. Ik had dan toch wel succes in de verst van de stad gelegen haven, de Premier Marina. Deze maakt deel uit van de Premier Marina keten, een verzameling van luxueuze jachthavens, telkens gecombineerd met (dure) vastgoedprojecten. We hadden hiermee al goede (en dure) ervaringen in Eastbourne, Brighton en Chichester. Dus niet getreurd en onmiddellijk toegezegd Onze verrassing was dan ook compleet toen we, met veel moeite wegens de sterke stroming van decrivier Darth, aanlegde aan een rommelig ponton, met roest ijzerwerk en een gammele brug naar de oever. Het kantoor in een oud gebouw en de wasruimtes in containers. Wat bleek: de groep Premier Marina had deze (failliete) marina in 2016 overgenomen en was pas nu begonnen met de eerste afbraakwerken. Binnen een paar jaar zou hier wel een prestigieuze jachthaven liggen. Maar niet nu Het enige wat overeenstemde met de andere PM-havens was ….de prijs.

We hebben dan een eerste bezoek aan Dartmouth gedaan, en hierbij kennisgemaakt met de kettingferry van de stand. De” marina” ligt, uiteraard , aan de verkeerde kant van de rivier, zodat we die moesten oversteken. En dit gebeurt met een ferry voor auto’s en passagiers die zich via kettingen van de ene kant naar de andere kant voorttrtekt. Maar wel vlot en geen wachttijden. En Dartmouth is een prachtig (idyllisch, typisch, sfeervol, etc..) stadje. De moeite waard.

26/5-30/5: Dartmouth

Voor de zoveelste keer belde ik, in de morgen, Dart Marina op, die ik gisteren tevergeefs om een ligplaats had gevraagd, Die kenden mijn naam intussen al, hadden nog geen plaats vrij, maar beloofden mij terug te bellen als er iets vrijkwam. Want deze “Premier” Marina wilden wij toch zo snel mogelijk achter ons laten. Nog geen half uur later kreeg ik een telefoontje van hen met de vraag of het mogelijk was om onmiddellijk naar hen (aan de overkant, dus de “goede” kant) te varen, want ze hadden plots een plaats vrij en de stroming was nog voor 20 minuten doenbaar. Daarna zou aanleggen zeer moeilijk worden. We hebben nog nooit zo snel een ligplaats uitgevaren…..
Dart Marina, verbonden aan het Dart Marina Hotel, zou voor 4 dagen onze leuke en luxueuze ligplaats worden, waar we door het personeel vertroeteld werden. Echt, alle Engelsen zijn zoooooo vriendelijk! We zullen hen missen, na de Brexit.

De zondag voornamelijk in Darthmouth en op de boot gespendeerd; de maandag kwamen de wandelkriebels weer naar boven en hebben we een prachtige wandeling gemaakt door de weiden, bossen en heuvels langs de rivier Darth, stroomopwaarts naar Greenway. We waren iets te laat om de mansion van Agatha Christie te bezoeken, maar we kunnen wel begrijpen dat ze, met al het geld dat ze verdiend heeft met haar boeken, besloten had om naar hier te komen wonen.


En het plaatsje Dittisham , aan de overkant, en met een kleine motorferry gemakkelijk te bereiken, heeft een paar gezellige pubs.

Voor de volgende 3 dagen hebben we een auto gehuurd (tbv Carine: een Hyundai Tucson) om toch een stuk van Zuidwest Engeland te zien, dat we niet met de boot zouden aandoen. De woorden idyllisch, typisch, sfeervol, authentic English enz..zal ik niet meer gebruiken, maar dit gold voor alles wat we hebben gezien: Lyme Regis, Totnes, Fowey, Truro (iets minder), Saint Ives, Brixham.

Fowey

Saint Ives


Toch enige kanttekeningen: verschillende keren stapte ik in de auto en merkte dat mijn stuur verdwenen was, neem nooit een handgeschakelde Engelse auto (hoeveel maal taste ik niet tevergeefs aan mijn rechterkant naar de versnellingspook) en wat een nachtmerrie om met een niet vertrouwde auto door die zeer smalle Engelse landelijke wegen te rijden, met langs beide kanten hoge hagen en:of stenen omheiningen en dan voor jou een tegenligger te zien opdoemen… En toch hebben we de auto ongeschonden kunnen inleveren.

31/5: Dartmouth-St Peters Port (Guernsey)

Na dagen waar Predictwind rood kleurde, hadden we eindelijk het gepaste weer om over te steken. As usual betekende dit weer vroeg opstaan, de wekker om 4u45, maar om 4u15 waren we al klaar wakker. De stress, nietwaar..
Vlot vertrokken, en na een half uurtje onder zeil, motor uit. Perfecte timing, want op dat moment beslisten een 10-tal dolfijnen om een stukje mee te varen. Fantastisch, daar, en daar , en daar en daar, overal sprongen ze uit het water en hielden ze gelijke tred met onze boot, wel een half uur lang. Spijtig genoeg moest ik dan wel de motor aanleggen, want de wind was onverwacht sneller gevallen dan voorspeld, en quasi de rest van de overtocht, met uitzondering van een paar zeilmomenten (ik denk dat we in totaal 3 van de 14 uur op zeil hebben kunnen varen) hebben we de motor moeten gebruiken. We waren op schema, en zouden om 17u, bij hoog water, St Peters Port kunnen binnenvaren. Ik had wel gezien dat er rond hoogwater nogal wat tegenstroom zou kunnen optreden. No problem dachten wij, het is nog maar 4 mijl naar de haven. Het zijn de langste 4 mijl uit ons leven geweest. met een tegenstroom van soms meer dan 5 knopen, gingen we op een bepaald moment 1,1 mijl over de grond. We hebben meer dan 2 uur kunnen kijken hoe de haven van St Peters langzaam naderbij kroop. 2 uur later, dus om 19uur zijn we dan aangekomen in een proppensvolle haven: ze hadden er immers niet beter op gevonden dan juist vandaag het verzamelpunt te zijn van een grote regatta rond de kanaaleilanden. En blijkbaar waren er veel deelnemers. Aan elke mogelijk ponton lagen ze met 4 a 5 boten naast mekaar. Toch een plaats gevonden aan een vlottend ponton, zonder verbinding met de oever, en te moe om nog de dinghy uit te zetten zijn we gewoon aan boord gebleven en zelf iets lekkers gekookt.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.